Τι περιλαμβάνει τελικά η φροντίδα;
Παρακολουθώντας πρόσφατες συζητήσεις, γίνεται φανερό ότι το πρόβλημα δεν είναι οι άνθρωποι. Είναι η έλλειψη πλαισίου.
Οικογένειες αισθάνονται οικονομική πίεση, άγχος και ανάγκη για στήριξη.
Φροντιστές αισθάνονται εξουθένωση, υποτίμηση και ασάφεια ρόλου.
Και κάπου στη μέση βρίσκεται ο ηλικιωμένος άνθρωπος, που χρειάζεται ηρεμία και σταθερότητα.
Το βασικό ερώτημα δεν είναι «ποιος έχει δίκιο».
Το ερώτημα είναι:
Έχει οριστεί καθαρά ο ρόλος;
Η σύγχυση των ρόλων
Στην ελληνική πραγματικότητα, η φροντίδα συχνά αντιμετωπίζεται ως κάτι ευέλικτο, ανοιχτό, «ό,τι χρειαστεί».
Όμως η φροντίδα είναι ήδη απαιτητική.
Αφορά ανθρώπινη αξιοπρέπεια, σωματική υποστήριξη, ψυχική αντοχή, υπευθυνότητα.
Όταν ο ρόλος δεν περιγράφεται με σαφήνεια, δημιουργούνται:
– Παρεξηγήσεις
– Απογοήτευση
– Ένταση
– Αμοιβαία δυσπιστία
Η ασάφεια δεν προστατεύει κανέναν.
Η οικονομική πραγματικότητα
Δεν μπορούμε να αγνοούμε και την άλλη πλευρά.
Πολλές οικογένειες προσπαθούν να ισορροπήσουν ανάμεσα στην αγάπη, την υποχρέωση και τα οικονομικά τους όρια.
Όταν οι ανάγκες είναι πολλές και οι πόροι περιορισμένοι, δημιουργείται πίεση.
Η πίεση όμως δεν λύνεται με ασαφείς συμφωνίες.
Λύνεται με ρεαλισμό.
Η αξιοπιστία και από τις δύο πλευρές
Στις συζητήσεις εμφανίζεται και κάτι ακόμη:
Δυσπιστία.
Οικογένειες μιλούν για ασυνέπεια.
Φροντιστές μιλούν για εκμετάλλευση.
Η αγορά της φροντίδας λειτουργεί συχνά χωρίς δομή, χωρίς τυποποίηση, χωρίς καθαρούς όρους συνεργασίας.
Και όταν δεν υπάρχει σύστημα, η εμπιστοσύνη δοκιμάζεται.
Τι λείπει;
Λείπει η σαφήνεια.
– Τι περιλαμβάνει ο ρόλος;
– Ποιες είναι οι προσδοκίες;
– Ποια είναι τα όρια;
– Ποια είναι η αντίστοιχη αμοιβή;
– Πώς προστατεύεται η ανθρώπινη σχέση;
Η φροντίδα είναι ανθρώπινη σχέση.
Αλλά για να αντέξει στον χρόνο, χρειάζεται δομή.
Από την ένταση στη συνεργασία
Όταν υπάρχουν καθαρά όρια, υπάρχει σεβασμός.
Όταν υπάρχουν ρεαλιστικές προσδοκίες, υπάρχει συνεργασία.
Όταν υπάρχει γραπτή συμφωνία, υπάρχει ασφάλεια.
Και όταν υπάρχει ασφάλεια, ο ηλικιωμένος άνθρωπος βρίσκεται σε ένα περιβάλλον σταθερότητας — που είναι και το ουσιαστικό ζητούμενο.
Η συζήτηση γύρω από τη φροντίδα δεν χρειάζεται περισσότερη ένταση.
Χρειάζεται περισσότερη ωριμότητα.
Και η ωριμότητα ξεκινά από ένα απλό βήμα:
Να ορίζουμε καθαρά τον ρόλο πριν ξεκινήσει η συνεργασία.
CareMind
Όταν η ανθρώπινη φροντίδα γίνεται τέχνη.
